Hoofdmenu

Recent Comments

Maaike: Goed bezig!! Kan je een paar flesjes bewaren tot ...
peter: Hoi BEER, Van Harte met dit mooie resultaat ! H...
Edwin: Lekker bezig jongens. Het was zeker leuk om een ke...

Categorieën

Brouwberichten

Van de sluier. We kunnen natuurlijk niet al onze geheimen zomaar prijsgeven, maar heel soms kunnen we toch enkele unieke beelden vanuit ons brouwproces met de wereld delen. Dit uiteraard zonder onze zorgvuldig verkregen geheimen prijs te geven.

Het is al weer (veel) te lang geleden dat jullie wat van ons gehoord hebben. Daar kunnen we excuses voor aanbieden, maar daar heeft de buitenwereld ook niet veel aan. Het is veel belangrijker dat we eindelijk weer eens aan de slag gegaan zijn.

Afgelopen vrijdag 14 februari had onze voltallige Raad van Commissaris tijd (op Valentijnsdag!!) om toezicht te houden op het brouwen. Hij was zowaar volledig tevreden. We mochten wat we gemaakt hadden doorzetten naar de volgende mijlpaal: het hevelen. Altijd een kritisch punt, want het gistingsproces is nog niet klaar. Maar…. wat een smaak! Dit wordt weer een topper. We houden jullie op de hoogte!

Is gewassen hoor!

We zijn gezwicht. Ook wij zijn gevallen voor de druk van het geitenwollensokkengilde (leuk voor Scrabble, maar dat spelen we toch nooit). Biobier dus. Het moest er toch maar een keer van komen. Ook wij kunnen nu dus een aardig woordje meepraten: onbespoten, lokaal geteelt, lokaal verwerkt, CO2 neutraal, vrij van andere ellende en dat het er uiteindelijk om gaat wat je na laat voor je kinderen. Alleen onze 15 kW gasbrander wil nog niet zo meewerken… Ach… uiteindelijk is ook het gas van biologische oorsprong.

Het is al weer even geleden dat je van ons gehoord hebt, maar we hebben weer eens wat gemaakt. Onze raad van commissaris kon het niet aanzien, dus die bleef gewoon weg. Die heeft niet zoveel op met al die (Jesse) klaverpraat.

Maar: de opbrengst mag er zijn. Het lijkt zelfs wel meer. Nu wachten tot de biogist zijn / haar / genderneutrale (doorhalen wat niet van toepassing is) werk gedaan heeft. Het ziet er naar uit dat we van het voorjaar weer een lekker biertje in handen hebben!

Bah... niet lekker!

Bah… niet lekker!

Zo’n standaard IPA is een nogal een modegrilletje. Daar houden we bij de Natte Klets niet zo van. Modegrilletjes zijn tijdelijk en nogal vergankelijk.

Dat schreeuwt dus om een bijzondere uitzondering! Om toch nog een ode te brengen aan ons donkere bier waar we helaas noodgedwongen afscheid van hebben moeten nemen, hebben we deze keer iets bijzonders gemaakt. “Once you go black, you won’t go back” luidt het gezegde. Een ‘Black IPA’ dus. Zo’n donkere IPA is nou eenmaal unieker dan de gewone, standaard IPA’s die op elke straathoek te koop zijn.

De meneer op de foto is van het onafhankelijke Natte Klets testpanel en is van zo’n gewoon “mode-IPA’tje” ook niet echt gecharmeerd meer zo te zien. Daar konden we dus ook echt niet meer mee aankomen. Daarom hebben we afgelopen vrijdag onze creatieve geesten (onder scherp toeziend oog van onze voltallige raad van commissaris uiteraard) op de vrije loop gelaten.

Een mooie donkere IPA (in wording uiteraard) is na een lange avond brouwen het gistvat in gegaan. Hygiëne is nog steeds de moeder van het succes, dus daar hebben we nog meer dan anders rekening mee gehouden.

Nu nog wat geduld (waarom toch?), en we hopen dat we met ca. 3-4 weken kunnen genieten van wat we gemaakt hebben. Wordt vervolgd!

1 minuut1 minuut stilte en respect. Dat is alles wat we nog vragen. Afgelopen vrijdagavond is ruim 30 liter van onze laatste creatie totaal onverwacht van ons heengegaan.

Het heeft niet zo mogen zijn. Ondanks dat we intens verdrietig en nog steeds aangeslagen zijn willen we dit droevige nieuws toch met jullie delen.

Het was de hoogste tijd om ons laatste brouwsel in flessen te stoppen, maar het mocht niet zo zijn. Naar alle waarschijnlijkheid heeft één van de Lactobacillales ons parten gespeeld. Een te zure afdronk dus….

Maar: niet getreurd, we hebben hier lering uit getrokken en met opgeheven hoofd gaan we verder!

 

Leven!“Een teken van” en “in de brouwerij”. Als een feniks, uit de as. Vanmiddag. En hoe!

De brouwmeesters hadden zowaar een kort en krachtig beraad. Na een tijdje compleet in tegenfase gelopen te hebben bleek de inspiratie onverminderd aanwezig. Helaas was onze voltallige raad van commissaris (nog steeds alleen) afwezig. Maar dat nam niet weg dat de knopen zonder pardon en zonder enig aarzelen doorgehakt werden! Waar gehakt wordt, vallen spaanders. Tenslotte: beslissingen zijn er om (stevig) genomen te worden. Zonder wrijving geen glans, dus dat schreeuwt om actie!

We gaan ons vlaggeschip, de (inmiddels bekende) “Venneper Pale Ale” maken, en daarnaast ons “niet-voor-watjes-bier”: de kwadrupel. Niet op één avond, maar na elkaar. We zetten in op meerdere smaken.

20 oktober gaan we los. Als alleen de meneer van de “K” Utiliteits-Techniek de gasfles even retourneert zitten we er ook nog warmpjes bij. Iets met onze commissaris die het koud heeft en zo.

De mout is al in huis, en de hop zo goed als onderweg.